Twórczość Daniela Naborowskiego
TYPOWE CECHY EPOKI (NP.: VANITAS) W POEZJI D. NABOROWSKIEGO
Naborowski wprowadza w krąg barokowej literatury zainteresowanie przemijaniem.
Wiersze pod tytułami: "Marność" i "Krótkość_żywota" prezentują postawę
człowieka wobec życia i śmierci. Człowiek powinien się cieszyć i bawić ale
pobożnie i uczciwie. Trzeba się bać Boga. Całe życie człowieka, który myśli o
przyszłości jest napiętnowane pewnym tragizmem. Człowiek podlega czasowi i jego
destrukcyjnej sile. Naborowski twierdzi nawet, że życie to ciągłe umieranie.
Człowiek już gdy się rodzi zaczyna umierać. Naborowski twierdzi, że świat
należy przyjąć takim jaki jest. Człowiek nie jest doskonały. Bóg jest potężny i
człowiek powinien mu się podporządkować. W wierszu pod tytułem "Cnota_grunt
wszystkiemu" Naborowski przedstawia cnotę jako zaletę człowieka i jego wielką
wartość. Człowiekowi nic nie dają dobra materialne. Jedyną wartością, która nie
przemija i jest godna uwagi to właśnie cnota. Cnota daje wszystko: szczęście,
satysfakcję z życia. Temu, który nie miał cnoty dobra materialne nie dadzą nic
po śmierci.