Andrzejewski Jerzy
Prozaik i publicysta. Studiował filologię polską na Uniwersytecie
Warszawskim. Podczas okupacji brał udział w konspiracyjnym życiu kulturalnym.
Od 1976 r. członek KOR-u i współredaktor wydawanego poza cenzurą pisma
literackiego "Zapis".
Jego powieści przetłumaczono na ok. 30 języków. Najciekawsze to: "Ład serca"
(1938), "Popiół i diament" (1948), "Ciemności kryją ziemię" (1957), "Bramy
raju" (1960), "Idzie skacząc po górach" (1963), "Apelacja" (Paryż 1968),
"Miazga" (wydana poza cenzurą w 1979 r., druk 1981).
Twórczość Andrzejewskiego porusza ważne problemy moralne i polityczne, zwraca
uwagę skomplikowanym kształtem artystycznym.