Baczyński Krzysztof Kamil
Urodzony w Warszawie, poległ w pierwszych dniach powstania warszawskiego, 4
sierpnia na placu Teatralnym. Najwybitniejszy poeta pokolenia wojennego,
debiutował już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w 1939 r. zdał
maturę.
W czasie okupacji ogłosił podziemnie dwa zbiory poezji: "Wiersze wybrane"
(1942) i "Arkusz poetycki" (1944), wysoko ocenione przez Kazimierza Wykę w
konspiracyjnym "Miesięczniku Literackim" w Krakowie (maj 1943). W rękopisach
przetrwała szczęśliwie cała spuścizna poetycka Baczynskiego (ok. 500 wierszy),
pierwszy powojenny wybór jego poezji ukazał się pt. "Śpiew z pożogi", w 1947 r.
Poeta wyraził postawę typową dla swej generacji (zrozumienie historycznej
chwili, patriotyczny nakaz walki z okupantem, katastroficzne poczucie
zagrożenia sensu historii i przeżycia religijne).
Na uwagę zasługują subtelne liryki miłosne do żony Barbary.