Cechy poprawnego stylu
a ) komunikatywność - precyzyjne formułowanie myśli, treści powinno być przekazywane, w sposób czytelny, zrozumiały, zależy to od poprawności zastosowanych środków językowych i unikania słów powszechnie niezrozumiałych. Wypowiedź winna być zgodna z intencją nadawcy, najważniejsza jest tu prostota, przejrzystość języka, bez wyszukanych, skomplikowanych przenośni i porównań.
b) jasność -zachowanie logicznego porządku w budowie zdań umożliwiające śledzenie toku rozumowania, unikanie zakłóceń w szyku wyrazów, używanie zdań o przejrzystej strukturze, umiejętny dobór, wyrazów, unikanie archaizmów, unikanie homonimów i zbyt dużej liczby neologizmów, peryfraz, zdań wtrąconych.
c) zwięzłość - wyrażenie myśli w sposób treściwy i zwarty, unikanie powtarzania myśli i słów, rozwlekłości wypowiedzi. Stosowanie tylko niezbędnych środków językowych.
d) żywość i obrazowość - przekazywanie myśli w sposób sugestywny, pobudzający wyobraźnię, sprawność w posługiwaniu się leksyką i frazeologią, umiejętne stosowanie środków stylistycznych. Konieczne jest również stosowanie przenośni, przysłów, porównań i epitetów, różnych typów zdań krótkich i równoważników zdań, używanie dialogu w utworze dramatycznym, stosowanie wreszcie czasów w różnych funkcjach.
Przedstawiając podstawowe cechy dobrego stylu nie sposób nie wspomnieć dodatkowo o rzeczowości wypowiedzi (pisanie na temat, odwoływanie się do konkretów, trafny dobór przykładów, unikanie frazesów i pustosłowia) i właściwym zharmonizowaniu języka z treścią wypowiedzi (dostosowanie użytych środków stylistycznych do tematu wypowiedzi, unikanie w pracach pisemnych elementów właściwych językowi mówionemu).