Biografia i twórczość Horacego – tematyka, gatunki, filozofia życiowa, gnomy, typowe motywy (np. exegi momentum), wzory.
Horacy liryk okresu złotego wieku literatury rzymskiej(31r.p.n.e.-14r.n.e.),
syn wyzwoleńca z Wenuzji , w młodości brał udział w walkach bratobójczych co
zaważyło na jego twórczości.Jego działalność literacka obejmuje szereg dziedzin
:
* uszczypliwe epody wzorowane na Archilochu;
* satyrach(gat. Epicko-liryczny, dydaktyczny, złośliwy), w których ośmieszał
drobne wady i ułomności ludzkie;
* listach, w których poruszał tematy z wielu dziedzin m.in. z zakresu poetyki;
* (czterech) księgach pieśni, które stanowiły odpowiednik dawnej klasycznej
liryki greckiej. Ich temat stanowiły biesiady, kobiety, miłość i refleksje.
Jego filozofia życiowa to radość życia, apoteoza istnienia (uwznioślenie),
afirmacja życia(wychwalanie, poprzestawanie ma tym co się osiągnęło, nie
zabieganie o nic więcej). Horacy jest też twórcą tzw. "złotego środka" czyli
umiaru we wszystkim i zachowania dystansu do wszystkiego. Jest on też wyznawcą
odrzucenia wszystkich trosk i cieszenia się każdą chwilą "KARPE DIEM - CHWYTAĆ
DZIEŃ". Jego filozofia to połączenie epikureizmu (twierdzenie, że człowiek
powinien dążyć do szczęścia poprzez mądrość) i stoicyzmu(zalecenie życia
cnotliwego zgodnego z prawami logicznego myślenia, utożsamianie szczęścia
poprzez życie w zgodzie z naturą.
Typowym motywem Horacego jest Exegi monumentum - co oznacza stawiam sam sobie
pomnik (trwalszy niż ze spiżu). Tak zaczyna się słynna oda Horacego, która
podejmuje temat nieśmiertelności poety i poezji. Twórczość, poezja, dzieło
życia daje poecie sławę i nieśmiertelność. Non omnis moriar - to cytat
oznaczający nie wszystek umrę bo pozostanie pomnie sława i poezja. Horacy
zwraca uwagę na dwoistą naturę poety: śmiertelną i nieśmiertelną także w wielu
innych utworach, np. w odzie: Niezwykłe i potężne uniosą nas skrzydła mówi
"poeta ze dwojej złożony natury".