Kompozytorzy
Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Kompozytor niemiecki, jeden z najgenialniejszych twórców muzyki. Od 1792
tworzył w Wiedniu, gdzie pracował jako niezależny kompozytor, mimo postępującej
głuchoty. Był ostatnim z 3 klasyków wiedeńskich (Haynd, Mozart). Beethoven
napełnia klasyczne schematy i formy muzyczne bogatą uczuciowością własnego
życia wewnętrznego. Nowe środki wypowiedzi muzycznej rozluźniają typy budowy
formalnej, tak że końcowy etap twórczości B. Należy zaliczać już do romantyzmu.
Napisał 9 symfonii, liczne koncerty fortepianowe, skrzypcowe, wiolonczelowe,
utwory kameralne i pieśni.
Antonio Vivaldi (1680-1743)
Kompozytor włoski. W 1703 przyjął święcenia kapłańskie. Po 1713 podejmował
liczne podróże związane z wystawianiem swoich oper. W twórczości Vivaldiego
największe znaczenie ma ok. 500 koncertów, w tym około 230 skrzypcowych. Jego
muzyka odznacza się żywą, energiczną rytmiką. Niektóre z koncertów mają
charakter programowy. Swoje utwory pisał na skrzypce, wiolonczelę, oboje,
flety. Pisał utwory kameralne, kantaty świeckie, muzykę religijną.
Najsławniejszym dziełem są "Cztery pory roku" (Il Cimento dell'Armonia e
dell'Invenzione). Ustalił formę koncertu solowego. Jego twórczość wywarła wpływ
na J. Bacha.
Fryderyk Franciszek Chopin (1810-1849)
Polski kompozytor, pianista i pedagog. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w
wieku 6-ciu lat, pierwsze kompozycje stworzył w rok później. Posiadał niezwykły
talent, który reprezentował w salonach arystokracji. Uczył się w Liceum
Warszawskim, a później rozpoczyna studia w Szkole Głównej Muzyki na
Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów podróżuje po Europie, po ukończeniu
nauki rozpoczyna okres licznych podróży. Odwiedza Wiedeń, Pragę, Drezno, Paryż.
W Paryżu daje liczne koncerty i zdobywa sławę. Zawsze narzekał na zdrowie.
zmarł w Paryżu. Chopin jest uważany za jednego z największych kompozytorów
wszech czasów. Pisał przeważnie kompozycje fortepianowe (mazurki, polonezy,
walce, marsze). Miał wielki wpływ na twórczość późniejszych kompozytorów. Co
roku w Żelazowej Woli (miejscu zamieszkania) organizowane są konkursy
fortepianowe.
Schubert Franz Peter (1797-1828)
Kompozytor austriacki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli muzycznego
romantyzmu. Muzyki uczył się u swego ojca, gry na organach u V. Ruzicki i
kompozycji u A. Salieriego w Wiedniu, śpiewał także w chórze cesarskiej kapeli
i grał na skrzypcach w orkiestrze dworskiej. Pracował jako nauczyciel, udzielał
lekcji muzyki córkom księcia J. Esterhazego w Zseliz. Mieszkał w Wiedniu, gdzie
w 1816 organizował koncerty swojej muzyki, na których wykonawcami byli jego
przyjaciele. W twórczości Sch. najważniejsze miejsce zajmują pieśni i muzyka
symfoniczna. Pieśni Sch. inspirowane muzyką ludową cechuje bogactwo form i
odmian gatunkowych - obok znanych dotychczas form pieśni zwrotkowej,
wariacyjnej, tworzył np. formy ballady pieśniowej. Wśród dzieł symfonicznych
wyróżniają się: VII Symfonia C-dur "Wielka" ; VIII Symfonia h-mol
"Niedokończona. Ważniejsze kompozycje: orkiestrowe - 8 symfonii, 11 uwertur,
tańce, utwory na skrzypce i orkiestrę; kameralne - 13 kwartetów smyczkowych, 2
tria smyczkowe, 3 tria fortepianowe; fortepianowe - 17 sonat; ponad 600 pieśni
na głosz fortepianem do tekstów między innymi F. Schillera. Komponował utwory
religijne i na scenę.