Absolutyzm we Francji

Dodał: ~gość
Data dodania: 01 lipca 2001
Średnia ocen: 4,3
Oceń: (dno)  0     1     2     3     4     5     6  (super)

» Skomentuj prace
» Zgłoś naruszenie regulaminu / plagiat


Początki absolutyzmu we Francji sięgają rządów króla Henryka IV Burbona
(1598rok - edykt nantejski), także Ludwika XII i pierwszego ministra króla -
kardynała Richelieu. Starał się on doprowadzić do opanowania wszelkich sił
odśrodkowych państwa, jego decentralizacji. Tym celom służyła reorganizacja
aparatu państwowego, umocnienie roli rady królewskiej, przekazanie zarządu
prowincjami intendentom, czyli urzędnikom powołanym przez kardynała.
Likwidowano przywileje polityczne hugenotów zostawiając im swobody religijne.
Richelieu starał się też o rozbudowanie floty i armii francuskiej, popierał
rozwój handlu tworząc 10 różnych kompanii handlowych, wprowadzał wysokie
podatki, co powodowało ubożenie najniższych klas społecznych. Francja w okresie
jego rządów umacniała pozycję mocarstwową, stawała się państwem liczącym na
arenie międzynarodowej. Politykę Richelieu będzie kontynuować kardynał
Mazorini. Za jego rządów wzrasta niezadowolenie mas, wybucha tzw. fronda, czyli
powstanie części możnych i mieszczan. Fronda została opanowana. Rządy
absolutystyczne w pełnym kształcie będą rozwijać się za król Ludwika XIV.
Szczyt potęgi Francji związany był z ogromnym umocnieniem władzy centralnej,
dużym ożywieniem gospodarczym kraju. Taka sytuacja ukształtuje się za króla
Ludwika XIV - nazywanego "królem słońce". (Sam monarcha miał zwyczaj mówić o
sobie - "państwo to ja".)

W tym okresie potęga Francji opierała się głownie na silnej pozycji
gospodarczej. Ogromną rolę w polityce gospodarczej odgrywał minister króla
Ludwika XIV - Jan Baptysta Colbert. Był on ministrem finansów i marynarki,
osobistym doradcą króla. Celem działalności Colberta była dalsza centralizacja
państwa oraz powiększenie dochodów państwa na tyle, by król mógł prowadzić
politykę ekspansywną. Colbert dążył do ujednolicenia prawodawstwa,
przeprowadził kodyfikację prawa pracy, wydawał nowe ustawy był bezwzględnym
zwolennikiem absolutyzmu, z całą konsekwencją znosił przywileje prowincji i
miast. Colbert realizował plan zwiększania dochodów państwa nie przez
zwiększenie podatków, ucisk feudalny ale przez popieranie wszechstronnego
rozwoju gospodarczego kraju.

Colbert był zwolennikiem i realizatorem polityki merkantylizm. Merkantylizm, to
system ekonomiczno - polityczny obejmujący wszystkie dziedziny życia
społeczeństwa. Głównym celem systemu było zbudowanie potęgi państwa w oparciu o
potęgę gospodarczą. Merkantylizm był doktryną służącą państwom
absolutystycznym. Wprowadzając go Colbert już od 1663 roku rozpoczął badania
nad zasobami naturalnymi Francji, nad przydatnością poszczególnych regionów
kraju dla różnych gałęzi gospodarczych dla handlu, starał się o przygotowanie
dobrych kadr dla przemysłu; wprowadził zakaz emigracji i wywozu zboża , dążył
do uzyskania dodatniego bilansu gospodarczego, zwiększając eksport,
ograniczając import. W kraju Colbert popierał rozwój manufaktur, wprowadził
nową reformę systemu miar i wag, starał się o ujednolicenie go w całym kraju.
Dążąc do wytworzenia rynku wewnętrznego zlikwidował cła wewnętrzne, dbał o
rozwój rolnictwa, hodowli. W rolnictwie zaczęto uprawiać rośliny przemysłowe.
Dla usprawnienia handlu wybudował kanał Langwedocki ( Morze Śródziemne-Ocean
Atlantycki). Poza tym Francja w tym okresie czasu zaczynając od Richelieu
stworzyła świetną flotę i armię wojenną i handlową. Armia pozwalała prowadzić
państwu politykę kolonialną, w następstwie czego Francja wysunęła się na
trzecie miejsce w świecie jako potęga kolonialna, po Anglii i Holandii. Dlatego
Francuzi pojawiali się w różnych częściach świata (Indie, Ameryka N i Środkowa,
Kanada, Louisiana, Afryka Zachodnia). Rozwijając handel oceaniczny tworzyli
różne kompanie handlowe, najsilniejsze z nich to: Wschodnioindyjska, Północna,
Lewantyńska. Potęga militarna Francji w dużym stopniu była wynikiem ówczesnego
ministra wojny Louwois. W organizacji armii przestrzegał wyjątkowego porządku,
ścigał wszelkie nadużycia. Ogromny wysiłek skierował na podniesienie stanu
liczbowego armii, ulepszenie jej uzbrojenia i na musztrę. W takiej organizacji
armii kierował się przede wszystkim wzorem armii szwedzkiej. Doprowadził do
tego, że w czasie pokoju armia liczyła 1450 tys., a w czasie wojny 300tys.
żołnierzy. Doskonaląc organizację wprowadził jednolite umundurowanie, wiele
czasu poświęcał na musztrę , doskonalił technikę walki wprowadzając nowe
uzbrojenie (bagnet i broń skałkowa). W sztuce wojennej umocnił rolę piechoty
,sztuki fortyfikacyjnej (przełomem w niej były tzw. twierdze Vaubana). W ten
sposób armia stała się wzorem dla prawie całej nowożytnej Europy.
Funkcjonowanie państwa oparte było na organizacji nowożytnej administracji,
urzędów. Cały ustrój państwowy przejawiał się w formie rządów osobistych króla
- ten objął władzę po śmierci kardynała Mazaliego (był on następcą Richelieu),
mając 23 lata. Ludwik XIV od początku trzymał się zasady stworzonej przez Jana
Bodina, że władza królewska pochodzi od Boga. Monarcha stał ponad prawem,
stanami, orientacjami politycznymi.

Król kierował wszystkimi sprawami państwa, tym bardziej, że ministrowie też
byli od niego zależni. Wykonawcami władzy były rady i urzędy centralne. Rady
wyodrębniały się z dawnej tzw. Rady Królewskiej, były jak gdyby jej sekcjami.
Największą pozycję miała Rada Wysoka (Rada Stanu). Składała się ona z siedmiu
osób, przewodniczył jej król. Ważną rolę mieli ministrowie stanu - sekretarze
do różnych spraw np. polityki zagranicznej, wojny, pokoju, do spraw wew.

Dużą rolę miała też Rada Finansów, Depesz, Prywatno- Sądownicza. W tej sytuacji
zanikały urzędy dawne związane z okresem rozbicia feudalnego lub z monarchią
stanową (stany generalne lub zgromadzenia notablów - szlachetnie urodzonych
przedstawicieli pierwszego i drugiego stanu, czyli duchowieństwa i szlachty -
stanów uprzywilejowanych). W ich miejsce powoływano nowe tj. urząd generalnego
kontrolera finansów lub sekretarza stanu, dworu królewskiego , będący
ministrami królewskimi. Urzędnicy, ministrowie byli powoływani i odwoływani
przez króla. Na usługach Ludwika XIV stał znakomity aparat dyplomatyczny.
Podstawą dla francuskiej dyplomacji stworzył Richelieu. Kierowali nią
ministrowie spraw zagranicznych. Dyplomacja za Ludwika XIV stała się wzorem dla
całej nowożytnej Europy. W 1685 roku Ludwik XIV ostatecznie odwołał edykt
nantejski.

Absolutyzm w dobie Ludwika XIV był dyktaturą feudalną. Centralnym ośrodkiem
absolutyzmu był dwór królewski - w Wersalu pod Paryżem. Tam koncentrowało się
życie arystokracji , szlachty z całego kraju. Ludwik XIV wprowadził specjalny
ceremoniał królewski, który też stał się wzorem dla prawie wszystkich władców
europejskich. Dwór króla był też ośrodkiem kulturalnym, a król był mecenasem
literatury, sztuki, muzyki. Kultura francuska rozwijała się dobrze i wywierała
duży wpływ na całą Europę. Wersal jako olbrzymi pałac i przepiękny park został
wybudowany pod kierunkiem inż. Mansarda. Dwór królewski żyjący w Wersalu liczył
ponad 10 tys. osób, a na utrzymanie dworu przeznaczono 10% wszelkich wydatków
państwa. Rządy absolutystyczne we Francji przetrwały jeszcze prawie przez wiek
XVIII do wydarzeń związanych z wielką rewolucją burżuazyjną we Francji.

Box reklamowy - zainteresowany?
Dodaj ściąge »

Komentarze

aga*()* 20 października 2010, z IP: 91.189.0.202     Zgłoś komentarz do skasowania
Rzeczywiście pisał to cymbał !!! Jaki Ludwik XII ?
kaska 08 maja 2008, z IP: 83.10.19.195     Zgłoś komentarz do skasowania
cymbał to pisał. nie jestem specjalistką, ale żaden człowiek po studiach nie oceniłby tego specjalnie
pozytywnie. to jak humor z zeszytów szkolnych.
Ada 11 czerwca 2007, z IP: 193.151.54.135     Zgłoś komentarz do skasowania
ludzie sam nie wiem co napisać noa le chyba jest to dobre!!! nawet tego nie czytałam...
Użytkownik publikuje komentarze i opinie wyłącznie na własną odpowiedzialność. Właściciel Serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez użytkowników na łamach Serwisu.
Czas generowania strony: 0.0148 sekund.