Poeci Młodej Polski

Dodał: ~gość
Data dodania: 07 października 2001
Średnia ocen: 3,3
Oceń: (dno)  0     1     2     3     4     5     6  (super)

» Skomentuj prace
» Zgłoś naruszenie regulaminu / plagiat


KAZIMIERZ PRZERWA - TETMAJER

Cechy twórczości:

1. subiektywizm
2. nastrojowość
3. subtelność opisów przyrody
4. wprowadzenie języka intymnych zwierzeń
5. eskapizm (ucieczka od rzeczywistości)


Rodzaje liryk dominujących w jego twórczości:

1. dekadencka
2. miłosna
3. Tatrzańska


"Koniec_wieku_XIX"

Podmiot liryczny jest zbiorowy. Propozycja nadaniu sensu życia. Odpowiedzi są
niechętne, negatywne. Nic nie nadaje się do realizacji. Wszystko już było, nic
go nie interesuje. Człowiek końca wieku ma brak woli działania i życia. Jest
zgubiony w świecie, bezradny. Bez celu życia, bierny i apetyczny. Zwieszenie
głowy to znak rezygnacji, poddania się losowi, bierności. Brak idei dalszego
działania. Kompromitacja wszystkich wartości. Rozważanie ich i odrzucenie. W
obliczu kryzysu kultury, człowiek staje się bezbronny - tragizm. Pesymizm i
wyobcowanie tego człowieka - Schopenhaueryzm. Przyczyny tej postawy to:

1. rozczarowanie do idei pozytywistycznej i wszelkich form aktywności
życiowej
2. bezcelowość wszelkich dociekań badawczych
3. niewiara w możliwości przeciwdziałania panoszącemu się złu
4. niemożność pełnego korzystania z radości życia
5. poczucie niedorzeczności istnienia ludzkiego bytu


"Nie_wierzę_w_nic..."

Postawa człowieka końca XIX wieku. Jego uczucia i podejście do życia. Brak mu
wszelkich chęci, dążeń, celów. Ma tylko istnieć, do niczego nie dążyć. Świadoma
rezygnacja z uczuć. Nirvana to jedyna droga życia. Podmiot nie wierzy w nic,
niczego nie pragnie, ma wstręt do wszystkiego i wszystkich czynów, niszczy
ideały i marzenia bo ich realizacja nic nie zmieni na świecie. Oczekuje
nirwany. Chce uciec od "bólu istnienia" w niebyt śmierci, w nieistnienie.

"Wszystko_umiera_ze_smutkiem_i_żałobą"

Wszystko to dusza i uczucia, które wraz ze śmiercią odchodzą. Wypalają się.
Śmierć nie jest wybawieniem z cierpień ziemskich, gdyż wszystko umiera - śmierć
duszy. Człowiek zostaje zniszczony. Po zmartwychwstaniu nie będzie taki sam.

"Hymn_do_Nirvany"

Wysławianie stanu niebytu. Charakterystyka ludzkiego życia: podłość, złość,
nikczemność, cierpienie, zło, niesprawiedliwość społeczna. Podmiot liryczny
czuje do tego wstręt. Świadomość konieczności bytu, który skazuje go na wieczne
cierpienie. Kształt modlitwy. Nirvana to jedyne wyobcowanie z życia,
cierpienia, ludzkich wad, które odbierają ludziom sens bytu. Nie wierzy w moc
religii, odrzuca ją. Tęsknota za unicestwieniem.

"Na_Anioł_Pański"

Osmętnica to bohaterka utworu. Symbol ludzkiego losu i doznań. Los wędruje po
łąkach, moczarach, trzęsawiskach, rozłogach, zapomnianych polach i drogach,
lasach, górach, obłokach, cmentarzach. Są to miejsca ponure, przygnębiające
swoim nastrojem. Samotne i opuszczone. Osmętnica sieje smutek. Kolory są zimne,
tajemnicze, ciemne i straszne. Pejzaż cichej zagłady. Towarzyszą mu jęki,
zawodzenia, smutek, rezygnacja, tęsknota, żal, beznadziejność. Pejzaż ten
stanowi tło ludzkiego życia, które jest smutne. Motyw rzeki: życie, które
zatapia się w końcu w bezkresnym morzu. Bezcelowość życia i przygnębienia.
Osmętnica to artystka, która z wrażliwością patrzy na świat.

"Evviva_l'arte"

Obraz życia: upodlenie, materializm, bieda, głód, nędza, beznadziejność życia.
Podmiot liryczny określa siebie i sobie podobnych artystów królami bez ziemi
(posiadają duszę bez wartości materialnych, władza duchowa, uczucia, wyrastają
ponad przeciętność). Artyści posiadają zdolności kreacyjne, są powołani przez
Boga, który im nadał te zdolności. Dumni i wyniośli są świadomi swojej
wartości. Orły - porównanie do ptaka, który nie może wzlecieć. Dopiero w locie
nabierają piękna. Artysta podnosi głowę. Jest to lekarstwo na kryzys. Sztuka,
przywraca wartości. Daje im siłę tworzenia i przetrwania w beznadziejnym życiu.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer uważał, że droga ucieczki to miłość o charakterze
seksualnym. Erotyka. Ciało kobiety pojmowane jako dzieło sztuki, dające
przyjemność i ucieczkę. Śmiała, szokująca prezentacja.

"Lubię_kiedy_kobieta"

Ucieczka polega na zapamiętaniu się w namiętności, uczuciu. Moment rozkoszy po
której, niestety, powraca rzeczywistość. Chwila dająca ukojenie. Ucieczka
poprzez kontakt z naturą, przyrodą - tworem Boga.

"Ja,_kiedy_usta_ku_twym_ustom_chylę"

Podmiot liryczny szuka zapomnienia, ucieczki od rzeczywistości. Największym
marzeniem w chwili ekstazy miłosnej jest umrzeć, gdyż powrót do rzeczywistości
przywraca cierpienie i ból. Każde nowe doświadczenie seksualne przynosi jedynie
większe rozczarowanie. Po przeżytych chwilach szczęścia świat staje się bardzo
brutalny. Tetmajer temat miłości opracował w swoich poetykach w sposób śmielszy
niż poeci epoki pozytywizmu (Asnyk, Konopnicka). Daleka jest również ta
namiętna miłość od obrazu wyidealizowanego uczucia, jaki stworzyli romantycy.
Liryka miłosna Tetmajera była również wyrazem zniechęcenia wobec panujących
obyczajów i filisterskiej moralności.

"Melodia_mgieł_nocnych"

Tatry to odzwierciedlenie duszy artysty, tajemniczość i wielkość. Tematem
wiersza jest krajobraz tatrzański: mgła, woda, wiatr. Mgła dynamiczna,
puszysta, lekka, delikatna. Uplastycznienie jej obrazu. Ruch dynamizuje wiersz:
wzloty, oplatywanie, przerzucanie, lot. Barwy: blask, błękit, biel - różnorodne
odcienie w świetle księżyca. Nastrój tkwi w pejzażu: melancholia, niezmącony
spokój, wyciszenie, oderwanie od tępa życia codziennego. Bogactwo oddziałuje na
zmysły odbiorcy (impresjonizm). Zespolenie słowa, muzyki, plastyki, które
oddziałują nastrojem. Ukazane emocje autora.

"W_lesie"

Impresjonizm objawia się tu różnorodnością barw, dynamizmem kolorów, ruchu w
opisywanych obrazach, szkicowości pejzażu oraz grze świateł. Zaangażowanie
zmysłów, stworzenie nastroju, zaduma, refleksja, melancholia

"Widok_ze_świnicy_do_doliny_Wiercichej"

Jest to wiersz impresjonistyczny ponieważ barwa, światła są różne, dynamizm
pejzażu pod wpływem światła, iskrzenie promieni słonecznych, precyzyjne tonacje
barw, migotliwość obrazów, promienności, cienie, subtelność kolorystyki,
szczegóły, uczulenie na światło. Przyroda daje doznania emocjonalne i
estetyczne. Puenta wiersza to tęsknota zjednoczenia się z doskonałością
przyrody, zapamiętanie się w widoku, chęć zapomnienia. Kontrast natura-
cierpienie człowieka. Przepaść to symbol zła codzienności, rzucający cień na
piękno przyrody, nie pozwalają całkowicie o świecie. Nie ma całkowitej ucieczki
tylko chwila zapomnienia, zapamiętania.

"O_Panu_Jezusie_i_zbójnikach"

Pan Jezus szedł przez las ze świętym Piotrem, gdy wtem koło Luptowic napadli
ich zbójcy, którzy kazali im iść z nimi. Jezus miał kłaść ogień i robić
jedzenie, a Piotr nosić torby i rąbać drewno na opał. Mimo możliwości ucieczki,
nie skorzystał z niej. Po drodze herszt nakarmił głodnego starca ostatnim
kawałkiem chleba, oddali kożuchy zmarzniętemu dziecku i sami szli na mróz w
koszulach, uratowali dzieci z płonącego domu. Aresztowano ich. W sądzie
przyznali się do kradzieży, mordów i podpaleń, ale jednocześnie powiedzieli, że
Jezus i święty Piotr nie należeli do bandy. Zbójców skazano na śmierć, a Jezusa
i świętego Piotra puszczono wolno. Wtedy Pan Jezus zaczął pisać wyrok na
sędziów, okazało się bowiem, że oni to kijami wygnali głodnych, pobili do krwi
dziecko, matkę wygnał z domu. Gdy poświata widniała nad Jezusem to wtedy zbójcy
go poznali. Pan zmienił ich w trzy jabłonie, a potem zniknął. Sędziów wygnano,
a pod jabłoniami postawiono krzyż.

Kierunki artystyczne w twórczości Tetmajera:

1. symbolizm - symbole zła otaczające człowieka. np. osmętnica polna
2. dekadentyzm
3. impresjonizm - opisy przyrody
4. naturalizm - w opowiadaniach "Na_skalnym_podhalu" - związek człowieka z
naturą



JAN KASPROWICZ

Pierwszy etap tzw młodzieńczy. Tematyka społeczna. Ujęty realizm i naturalizm.
Napisał cykl sonetów "Z_chałupy". Nie są to typowe sonety. Brak w nich
refleksji w ostatniej zwrotce. Mają charakter nowelek. Inni twórcy sonetów to:
Petrarca (miłosne), Szarzyński (egzystencjalne), Mickiewicz (filozoficzne),
Morszczyn (miłosne), Asnyk (filozoficzne). Tematem są wzniosłe uczucia. W
sonetach Kasprowicza pojawiają się losy mieszkańców wsi. Celem było
podkreślenie ważności życia codziennego, psychika ludzi nie odzwierciedla ich
warunków materialnych. Ujawnione są uczucia autora do ludzi i miejsc.


I_Sonet

Chaty, piaszczyste wzgórza, sad, stodoły, obory, stare płoty, chude bydło.
Zniszczenie, starość, szarość, smutek, ubóstwo. Z tym smętnym krajobrazem
kontrastuje ubiór i witalność ludzi. Barwy i zdrowie mieszkańców. Jest on pełen
podziwu dla prostoty i kontaktu z naturą. Wieś, wspomnienia, jako miejsce ważne
i niepospolite. Poeta związany jest emocjonalnie. Smutne wspomnienia ludzi tam
żyjących. Są oni skazani na ubóstwo. Wtłoczeni do szarego życia. Podmiot
liryczny zastanawia się nad przyszłością, manifestuje przywiązanie do wsi,
tamtego życia, codziennych problemów. Czuje się członkiem wiejskiego
społeczeństwa. Wyznanie postawy i ideologii autora. Pozostałe sonety to
wierszowe nowelki. Mają charakter epicki. Ten sonet jako jedyny jest
refleksyjno-opisowy.

XV_Sonet

Życie kobiety, która po stracie męża sprzedaje ziemię. Utrzymuje się z pracy
rąk, a kiedy jest stara to umiera.

XIX_Sonet

Mężczyzna, który był zdrowy, silny, wzór pracy na wsi. Nagle zachorował. Baby
go leczyły, ale to nie pomagało. Nie stać go na doktora.

XXXIX_Sonet

Chłopiec, który się uczył pomimo szyderstw kolegów, kształcił się w mieście.
Sam zarabiał, ale zmarł na suchoty.

"W_chałupie"

Charakter opisowy, przedstawia nędzę, ubóstwo wiejskie, zniszczenie domostwa,
biedę w chałupie. Pogoda (szaruga, deszcz), nastrój przygnębienia i smutku.
Wnętrze ubogiej chałupy to obraz realistyczny i plastyczny. Brzydota, brud,
starość, precyzja opisu. Mieszkańcami chałupy jest starsza kobieta (zniszczona,
zmęczona, zmartwiona) i młodsza kobieta (marzy). Wprowadzają kolory do szarości
życia. Młodość, świeżość i spontaniczność. Warunki życia jednak skażą ją jednak
na nędzny żywot i ubóstwo.

Cechy_naturalizmu:

1. szczegóły, wierność drobiazgu
2. tematem jest brzydota, nędza, szokowanie odbiorcy
3. biologizm - brak własnej woli na dalszy los, przygnębiająca wizja, walka o
byt, przetrwanie
4. obiektywizm i bezstronność


W dalszej twórczości Kasprowicza nastąpił zwrot ku tendencji młodopolskich.
Bunt - utwory modernistyczne.

"Krzak_dzikej_róży_w_Ciemnych_Smreczynach"

Kasprowicz zrezygnował z opisu wsi i przeszedł do opisu górskiego. Prezentacja
impresjonistyczna. Nagromadzenie się efektów dźwiękowych, kolorystycznych,
dynamicznych. Gra świateł. Ukazano krajobraz w świetle słońca. Zmiana barw i
odcieni. Cztery opisy jednego krajobrazu zmieniającego się pod wpływem czasu
dnia.

1. Dźwięk: jęki, wzdychania, krzyk burzy, świst świstaka, echo

2. Zapach: zioła

3. Wzrok: barwa, kształt

4. Nastrój:zachwyt, zaduma nad wspaniałością natury, spokój, majestatyczność.



Elementy limby próchniejącej i krzaku dzikiej róży

* Limba: zwalona przez burzę, była mocnym drzewem, a teraz jest próchniejąca,
martwa

* Róża: chowa się pomiędzy skałami, przeczekała burzę, nadal żyje i jest
piękna, chroni się, jest delikatna, szuka wsparcia by przeżyć.

* Różnice

_______________________________________________________________
| Limba | Róża |
|______________________|________________________________________|
|potężna |wątła, subtela |
|______________________|________________________________________|
|pruchniejąca |piękna |
|______________________|________________________________________|
|szpetna |wspaniała |
|______________________|________________________________________|
|wyniosła, dumna |słaba, szuka wsparcia |
|______________________|________________________________________|
|umierająca |żywa |
|______________________|________________________________________|


Kontrasty, zastosowanie autonomii (różne elementy natury by zasugerować ich
symbolikę).

Limba_to_symbol przemijania, brzydoty, martwoty. Wielcy i pewni podczas burzy
zostaną powaleni.


Róża_to_symbol witalności, życia, piękna. Delikatni i giętcy mogą łatwiej
przetrwać burzę.


Róża obawia się burzy drży przed jej siłą, ale dąży do przetrwania. Widzi
potężne drzewo, które nie podołało. Wszystko przemija, ale róża kurczowo trzyma
się życia. Wiersz o niepokojach, obawach współczesnego człowieka w obliczu
przemijania, zniszczenia, śmierci. Konieczność trwogi przed śmiercią. Obawy.

Elementy_symboliczne:

1. precyzyjność
2. animizajcja
3. wieloznaczność symboli
4. sytuacja ogólna


"Dies_irae"

Opis dnia gniewu Bożego. Osądowi podlegają wszyscy: ludzie żywi, umarli,
stworzenia świata - dzieła Boże. Gniew Boga karzącego za grzechy - rozpusta,
zło, zawiść, zbrodnia czyli słabości ludzkie. Powodem tego jest Bóg i Szatan.
Ewa to narzędzie grzechu. Bóg dopuścił do zaistnienia zła. Stworzył świat i
przestał się nim interesować, oddał go szatanowi. W "Hymnach" Kasprowicza
ukazana jest przerażająca wizja dnia przyszłego sądu. Konrad podobny jest do
podmiotu lirycznego z hymnu. Oskarża Boga o przyczynę ludzkiego cierpienia.
Czuł siłę boską i prowadzenie do szczęścia. Bunt przeciw Bogu, walka o dobro
świata. Stara się wydrzeć jego władzę nad życiem. Bluźni, obarcza Go winą za
cierpienie i grzechy świata. Bóg unicestwia swój własny twór. Konrad też
twierdził, że Bóg nie kocha ludzi.


Katastrofizm: Postawa głosząca przekonanie, że cały świat dąży do katastrofy,
kataklizmu. Rozpanoszenie grzechu - nie ma ratunku. Zagłada wszelkich wartości.


"Święty_Boże"

Forma modlitwy. Podmiot liryczny to człowiek zmęczony życiem. Wołanie do Boga.
Człowiek jest bezbronny wobec zła i niesprawiedliwości świata. Drwi z niego
szatan i śmierć. Skazany jest na samotną wędrówkę by umrzeć także samemu. Jest
to katastroficzna wizja. Całe życie zmierza do grobu. Bezsilność wobec klęski
świata. Oskarżenie Boga. Świat jest padołem łez. Los człowieka podziela natura.
Załamany człowiek zwraca się do szatana. Spór z Bogiem - zarzut egoizmu i
obojętności. Bóg nie jest dobry i sprawiedliwy. Ostatnie słowa to bluźnierstwo.

W hymnach jest przeświadczenie o upadku wartości. Oskarżenie Boga. Pozwolenie
na rządy szatana i cierpienie ludzi. Pozostawienie samemu sobie. W późniejszej
twórczości poglądy się jego zmieniły.

"Hymn_świętego_Franciszka_z_Asyżu"

Franciszek to ideał miłości żywego stworzenia - przejawy boskości. Jest to hymn
ku chwale miłości. Bezinteresowne oddanie bliźnim. Stosunek uległy do Boga.
Przyjmowanie cierpienia jako pokuty. Z pokorą skazuje się na cierpienie, zgadza
się z boskimi regułami. Cierpienie to nieodłączny element życia. Świat boży to
współ istnienie kontrastów. Tak chciał Bóg i trzeba się z tym pogodzić.
Istnieje zło, ale nie pochodzi ono od Boga. Jest on konsekwencją ludzkich
słabości i ułomności. Odszukanie źródeł zła i walka z nim. Człowiek powinien
szukać w życiu dobra i szczęścia. Bóg objawia się w harmonijnym życiu człowieka
z naturą. Nawiązanie do franciszkanizmu. Harmonia z przyrodą, postawa pokory i
uwielbienia tego co naturalne. Zło to rezultat sprzeciwu wobec Boga. Cierpienie
to konieczność do dostrzeżenia dobra. Istota świata to harmonia antymonii.
Mądrość człowieka żyjącego z naturą.

W III etapie swej twórczości Kasprowicz napisał cykl utworów"Księga_Ubogich".
Ukazanie harmonii świata. Człowiek może uzyskać wewnętrzny spokój poprzez
kontakt z naturą i pogodzenie się z kształtem świata. Umiłowanie przyrody
tatrzańskiej. Pogodzenie się z życiem. Zgoda z Bogiem uspokojenie.


"Przeprosiny_Boga"

Nawiązanie do franciszkanizmu. Obcowanie i współistnienie Boga z ludźmi. Ich
przyjaźń, zaufanie i zawierzenie. Szukanie Go, ale Bóg jest wszędzie, na co
dzień, a nie tylko w kościele. Doszukiwanie się winy w samym sobie. Nie
obwinianie Boga. Pogodzenie się z dobrem i złem tego świata.

Biblia pomperum to pokazanie ludziom nieprzemijających wartości (dobro i
natura). Uspokojenie psychiki i zaznanie szczęścia.

Twórczość Kasprowicza wyraża miłość do człowieka, jego życia, natury i
krajobrazu.



LEOPOLD STAFF

Nie miał on do końca typowych cech modernistycznych. Np. Egotyzm,
introspoktywność (rozważania, analiza własnych przeżyć wewnętrznych). Pierwszy
jego tomik pt.: "Sny_o_potędze". Przeciwieństwo dekadentyzmu. Człowiek pragnie
siły, mocy. O tym śni.


1. nietzscheanizm - "Kowal" czy "Sny_o_potędze", samodoskonalenie siebie

2. dekadentyzm - "Deszcz_Jesienny" - słabość i upadek człowieka, bezsilność i
lęk przed życiem

3. franciszkanizm - "Przedśpiew" - afirmacja świata, natury i całego
stworzenia



"Kowal"

Postawa opozycyjna do dekadentyzmu. Forma tekstu i sposób obrazowania jest
modernistyczny, ale treść odmienna. Opis podmiotu: osoba, czynna, aktywna. Chce
ona kształtować swój charakter. Ma poczucie własnej wartości. Ma zasoby
energii, ale nie ukierunkowanej. Teraz chce nadać im kierunek. Każdy ma
drogocenny kruszec w piersi, ale nie wszyscy potrafią nadać im odpowiedni
kierunek. Niektóre są słabe. Potencjał noszony przez każdego jest zobowiązany
do nadania kształtu swojemu sercu. Działaniem i czynem. Serce to ideały
działania, siła, charakter, osobowość, uczucia (indywidualność człowieka),
dusza, psychika. Ma być zdecydowany, mężny, dumny, silny, decydować o własnym
życiu. Nieprzeciętna indywidualność. Każdy musi pracować nad sobą, ale jeżeli
jest to nie doskonałe to lepiej zginąć niż być słabym i bezwolnym (Nizche).
Postuluje aktywność, ciągłe doskonalenie osobowości. Kowal to symbol tęsknoty
do mocy, siły uosobienia poety.


"O_miłości_wroga"

Opis walki pomiędzy dwojgiem ludzi. Ten co atakuje sam na tym traci, a
krzywdzony jest dobry, modli się za duszę drugiego. Cieszy się życiem,
cierpienie przyjmuje z pokorą, umie wybaczyć i być ponad krzywdzącym. Jeśli
człowiek cierpi to łatwiej przyjmuje radość i szczęście. Człowiek, który umie
cierpieć, zna je i przyjmuje je z godnością. Wierzy w szczęście. Jest mądry.
Wie, że życie składa się z dobra i zła.

"Deszcz_Jesienny"

Obrazy:

1. wizja powiewnych mar, mgieł unoszących się nad światem, nastrój smutku,
przygnębienia, ponury, żałobny, melancholijny
1. tragedia człowieka, samotność, śmierć, odejście bliskiej osoby,
nieszczęśliwa miłość, rozczarowanie, płacz, spotęgowanie nastroju
poprzedniego obrazu
1. szatan błąkający się po świecie, ogród-pustelnia, kwiaty pod popiołem,
kamienie na trawie, szatan smutny śmiertelnie, przerażony okropnością
swego dzieła, ogród to symbol świata na którym panuje szatan, nawet on
jest przestraszony spustoszeniem dokonanym przez zło


Nastrój smutku stworzony jest przez epitety i przenośnie. Efekty_kolorystyczne:
szarość, mgła, czerń. Monotonna rytmika wiersza. Refren to padający deszcz -
onomatopeja (dźwięk szumu kropel) - monotonne uderzanie o szybę. Synteza_sztuk:
onomatopeja, kolory, słowo, rytm, nagromadzenie tych cech kształtuje nastrój
(angażowanie myśli by wytworzyć nastrój).


"Przedśpiew"

Mowa o artyście (czciciel gwiazd i mądrości, wyznawca snów i piękna, entuzjazm
dla sztuki i natury). Sztuka rodzi się z miłości. Twórca doświadcza wszystkich
trosk ludzkich, ale sztuka wyraża tylko piękno świata. Sztuka boska, odmienna
od życia. Treść to sens, mądrość, piękno. Nie będzie opisywać życia, ale
afirmować go, wskazywać do doskonałości ("Confiteor"). Staff czuje się
wybrańcem boskiej sztuki. Mówi o swym życiu, jest doświadczony. Dominuje
smutek, przygnębienie, tragedia. Pomimo tego podmiot liryczny mówi:"Nic co
ludzkie nie jest mi obce". Odwołuje się do renesansu. Afirmacja życia,
odróżnienie od dekadentyzmu. Dopełnienie elementów klasycznych (jasna klarowna
konstrukcja, dystans w mówieniu o emocjach i uczuciach)i modernistycznych.




TADEUSZ BOY-ŻELEŃSKI

Tadeusz Żeleński żył w gronie cyganerii. Kompan Przybyszewskiego. Był nimi
zauroczony. W miarę czasu ten styl bycia tracił na spontaniczności. Wypaczenie
idei modernizmu. Tadeusz chcąc zachować pamięć o pierwszych latach "Znaszli_ten
kraj" pod pseudonimem Boy. W 1905 roku był znanym autorem i satyrykiem. Był
jednym z powołujących kabaret "Zielony_Balonik". Wyszydzał prowincjonalne,
filisterskie społeczeństwo. Był on głównym dostawcą treści ("Słówka"). Smagał
drobnomieszczaństwo, obłudę, fałsz i snobizm.




"Nowa_pieśń_o_Rydzu"



Cyganeria spotykała się w kawiarniach. Prowadzili gwarne życie, hałaśliwe.
Szokujący wygląd zewnętrzny. Lubili zabawę i swawolę. Byli biedni, płacili
sztuką, którą byli zauroczeni. Żyli chwilą. beztroscy. Jan Michalik był
właścicielem kawiarni.



"O_bardzo_niegrzecznej_literaturze_polskiej_i_jej
strapionej_ciotce"



Modernista to człowiek , który robi wszystko odmiennie. Ciotka strapiona to
konserwatyska, którą szokuje zachowanie młodzieńca. Ceni tradycje, dobre
wychowanie, stara się przekazać dzieciom swoje poglądy. A Józio demoralizuje
dzieci, prowokuje ciotkę, denerwuje ją, irytuje, daje mu zadowolenie. Ciotka to
pozytywistka. Doktor Tarnowski to przeciwnik modernizmu. Konserwatysta. Józio
to modernista, gardzi tradycją i ideologią pozytywistyczną. Jest
nieposkromiony. Ciotka oskarża i obarcza winą Przybyszewskiego jako twórcę tej
epoki.

"Pieśń_inauguracyjna_na_otwarcie_Zielonego_Balonika"

Założenia działalności kabaretu:

1. nauka narodu, dydaktryczno-wychowawcza
2. stworzenie ludzi potrafiących krytycznie na siebie patrzeć.


Forma krótka, zwięzła budowa. Język zrozumiały, dosadny. Wiersz klasyczny -
rymy. Przeciwieństwo do podniosłości pozytywizmu. Szyderstwo, obraźliwość,
satyra. Biblioteka Boga - Tłumaczone utwory francuskie.



TADEUSZ MICIŃSKI

Był to młodszy modernista. Dramaturg i poeta. W Berlinie spotkał się z
awangardową młodzieżą niemiecką. Interesował go dramat, poezja, malarstwo,
metafizyka, inkwizycja. Mieszkał w Zakopanem co wpłynęło na jego początkową
twórczość. Korespondent czasopisma "Świat". Poezja jego jest inna bo wykroczył
poza impresjonizm. Prekursor surrealizmu i symbolizmu. Rozwinięto je w XX
wieku. Tworzył dramaty, prozy. Nawiązywał do romantyzmu. Prekursor prozy
fantastycznej. Miał inne poglądy, uważał, że nie należy rezygnować z walki.
Świat jeszcze można zmienić, ale trzeba działać, walczyć. Różnorodna poezja.
Nowatorstwo wykracza ponad konwencje modernistyczne. Korzystał z elementów
modernizmu. Cechy_liryki_modernistycznej:


1. synteza sztuk
2. impresjonizm
3. nastrojowość
4. liczne więzy między obrazami


Ekspresje stanów wewnętrznych. Miciński operuje wizjami plastycznymi, nie mówi
wprost. Operuje_nastrojem_poprzez:


1. motywy senne - koncepcje Freuda
2. mistyka, metafizyka, fascynacja literaturą romantyczną.


Erotyka, sadyzm, fantastyka, motyw walki dobra ze złem. Nawiązuje do Nietchego
i Shopenchauera

"Jesienne_lasy...", "Na_hali_Miętusiej"


Wiersz z liryków tatrzańskich, impresjonistyczne. Ukazany poranek na hali
Miętusiej. Nastrojowość, zaduma, zachwyt nad przyrodą. Przykład modernizmu.

"Lucifer"

Bohaterem wiersza i podmiotem lirycznym jest szatan. Cechuje go:

1. posiada władzę nad przyrodą i jej żywiołami
2. ma wielką potęgę, ale jest bezsilny


Osoba cierpiąca nie może wszystkiego ziścić. Nudzi się on na świecie.
Uosobienie śmierci i ohydy.

Występują_tu_symboliki_biblijne:

1. upadły anioł
2. syn jutrzenki
3. uosobienie zła


Pragnie on zniszczyć świat i raj. Podniosła forma utworu. Świadczą o tym,
długie rozbudowane zdania, epitety i porównania. Zauważamy ekspresjonizm i
syntezę sztuk. Chce ukazać przez to słabość i nikłość władzy, smutek oraz
tragizm Lucyfera. Zestawienie różnych obrazów. Surrealizm oraz symbol. Lucyfer
to symbol zła, a Bóg dobra. Odnajdujemy tu elementy shopenhaueryzmu,
dekadentyzm i nitcheanizm. Lucyferowi słońce nie okazuje czci. Uosobienie zła
to poczucie człowieka w danym momencie dziejowym. O wpływ nad człowiekiem
ciągle walczy Bóg i szatan. Człowiek to pionek.


"Ananke" i "Kain"


Bohaterem jest człowiek buntujący się przeciwko przyrodzie czyli uosobieniu
Boga. Nawiązanie do Biblii, człowiek skazany jest na przeciwstawienia się
przyrodzie. Za zuchwalstwo, błąd człowiek jest niewzruszony i hardy. Silny
przez uczucia i własną wolę. Człowiek podlega przemijalności życia lecz wolę
posiada większą niż przyroda. Przykład opozycji do dekadentyzmu. Ekspresja.
Środki impresjonistyczne, które oddziałują na myśli. Np. dźwiękonaśladowcze
wyrazy. Własna indywidualna wolność. Analogia do wiersza "Kowal".


"Emir_Rzywulski"

Nawiązanie do romantyzmu. Podmiot mówi o potrzebie odrodzenia porzez zmiany
(mesjanizm). Cechy to męczeństwo, pokuta, rozwój intelektualny. Należy się
rozwijać by odzyskać niepodległość. Poeta wodzem narodu. Neoromantyzm.




BOLESŁAW LEŚMIAN

"Fala"

Fala to symbol duszy. W literaturze symbol to dwustopniowa konstrukcja
językowa, słowo lub zespół słów oznaczające zjawisko, osobę, przedmiot, pojęcie
abstrakcyjne. Opis tej fali odzwierciedla zjawisko przyrodnicze. Poeta traktuje
falę jako osobę żywą (animizacja), wyposażoną we właściwości psychiczne.
Narodziny - śmierć. Podlega takiemu samemu cyklowi jak osoba żywa. Obrazy:


1. konkretne przyrodnicze zjawisko
2. metaforyczność animizacja, fala to istota żywa


Utożsamienie istoty żywej ze zjawiskiem przyrodniczym. Fala jest jedna z wielu,
bez cech szczególnych. Ogólność i konkretność. Są to cechy symbolicznej
techniki. Wierny i konkretny opis. Interpretacja jest ogólna i gramatyczna
konstrukcja zdań. Zdania oznajmujące. Wiedza zawarta w zdaniu jest oczywista.
Zdania dotyczące duszy są pytające bo wszystko co jej dotyczy jest
niejednoznaczne. Można to interpretować na różne sposoby. Fala może
symbolizować życie człowieka, rozwój twórczości, epoki literackiej, emocje
(gniew), pragnienia, marzenia dochodzące do jego zrealizowania. Symbol w
literaturze nie daje się wyjaśnić jednoznacznie. Symbol to możliwości
interpretacyjne określane przez charakter tekstu, kontekst pojawiania się w
tekście. Elementy tej techniki to wieloznactwo, konkretność, ogólność,
animizacja (nie zawsze).

Box reklamowy - zainteresowany?
Dodaj ściąge »

Komentarze

olaa 10 października 2009, z IP: 78.88.16.142     Zgłoś komentarz do skasowania
no naprawde bardzo mi pomoze do sprawdzianu polecam :)
kja 07 października 2009, z IP: 79.175.234.23     Zgłoś komentarz do skasowania
b. przydatne :)
Użytkownik publikuje komentarze i opinie wyłącznie na własną odpowiedzialność. Właściciel Serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez użytkowników na łamach Serwisu.
Czas generowania strony: 0.0048 sekund.